فرانك كاویان مجری طرح و دانش آموخته كارشناسی ارشد گفت: مهندسی بافت علم طراحی و تولید بافت های جدید برای ترمیم اندام های آسیب دیده و جایگزین قسمت های از دست رفته به علت عوامل مختلف می باشد.

به گزارش سایت خبری پپنا، در بین بافت های بدن، استخوان پتانسیل بالایی برای تولید مجدد دارد و از این رو یك نمونه مناسب برای مهندسی بافت به شمار می رود. وی افزود:. در  این پروژه با بهره گیری از ماده جدید سرامیكی كلسیم-منیزیم-سیلیكاتی كه به تازگی خواص فعالیت زیستی آن ثابت شده است در ماتریس پلیمری از جنس پلی لاكتیك گلایكولیك اسید (PLGA )و تهیه داربست متخلخل به روش solvent casting/particulate leaching به بررسی مورفولوژی، فعالیت زبستی، خواص مكانیكی و تخریب آن پرداخته شده است. داربستهای كامپوزیتی با 10، 20 و 30 درصد پودر سرامیكی تهیه شدند. دانش آموخته این دانشگاه گفت : با استفاده از 90 درصد ماده حفره ساز (NaCl ) با اندازه ذرات در محدوده 250-180 میكرون به تخلخل مناسب و متصل بهم ساختار كه مناسب برای رگزایی بافت استخوان می باشد دست یافتیم.

به گزارش سایت خبری صنایع پلیمر و بسته بندی، وی افزود:  این ماده سرامیكی زیست سازگار می باشد كه در سال 2008 به عنوان یك ماده بیواكتیو معرفی شده و بدلیل فعالیت زیستی بالاتر بعنوان جایگزین ماده استخوانی هیدروكسی آپاتیت معرفی گشته است. پلی لاكتیك گلایكولیك اسید (PLGA ) سالهاست بعنوان ماده زیست سازگار با تاییدیه FDA دارای كاربردهای بیولوژیكی می باشد. مجری طرح خاطر نشان كرد : افزایش یك پركننده بیوسرامیك منجر به افزایش فعالیت زیستی و تحریك استخوان سازی در داربست های پلیمری می گردد همچنین، خواص فیزیكی و مكانیكی آن بهبود می یابد. وی تاكید كرد: توسعه مواد كامپوزیتی در مهندسی بافت از جذابیت خاصی برخوردار می باشد زیرا خواص داربستها قابلیت كنترل بیشتری پیدا می كنند. وی افزود : این پژوهش با راهنمایی دكتر فتح الله مضطرزاده به سرانجام رسیده است

منبع: روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیركبیر